شهر گران مشهد دیگر جای مهمانان امام رضا (ع) نیست! + تصاویر
شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۵
0 نظر
731 بازدید

هشدارنیوز بررسی می‌کند؛
شهر گران مشهد دیگر جای مهمانان امام رضا (ع) نیست! + تصاویر

به گزارش پاژ نیوز به نقل از هشدارنیوز سید احمد علم‌الهدی دیروز در خطبه‌های نماز جمعه مشهد نسبت به از بین رفتن هویت دینی و مذهبی شهر مشهد هشدار داد.

ایشان گفت کل این شهر متعلق به حرم امام رضا(ع) است، این شهر به هرجا که توسعه پیدا کند، حرم امام رضا(ع) همه این شهر است. این هویت و ماهیت این حرم باید حفظ شود؛ برادران و خواهران، مشهد شهر زیارت است.

امام جمعه مشهد در ادامه گفت چرا توریست فاسق و فجور باید به این شهر بیاید؟ اینجا شهر زیارت است و شهر گردشگری نیست که ما بخواهیم مراکز عیاشی یا تفریحی را در آن توسعه دهیم، اینجا باید روی مدیریت زیارتی تمرکز کرد نه مدیریت گردشگری.

ایشان ضمن تاکید بر هویت دینی شهر مشهد تصریح کردهمه طراحان ورود توریست که می‌خواهند توریست خارجی جذب کنند، دور این شهر خط قرمز بکشند، این شهر متعلق به امام رضا(ع) است، آن‌هایی که اینجا می‌خواهند سرمایه‌گذاری کنند باید بدانند که اینجا جای این کارها نیست. آن‌هایی که متولی ساخت‌و‌ساز هستند بدانند مشهد، جزیره کیش نیست. مشهد شهر امام رضا(ع) است، اینجا به‌نحوی ساخت‌وسازها را تغییر ندهند که عده‌ای فقط بخواهند اینجا خوش بگذرانند، حداقل 60 درصد هتل‌های ما خالی است و بعضاً زوار زیر باران و آفتاب می‌مانند.

اما چرا باید به هشدارهای آیت اله علم الهدی حساس شد؟

شهر گران جای مهمانان امام رضا (ع) نیست

یک‌لحظه چشم‌هایتان را ببندید، مشهد مقدس را به خاطر بیاورید. بارگاه ملکوتی. کبوتران سپید. مغازه‌های کوچک پر از سجاده و تسبیح. دوباره بازکنید پاساژهای بزرگ، منظر را به‌هم‌ریخته، زائران به‌جای زیارت به خرید می‌روند. مشهد دبی شده است!

از دیرباز همه مسافران، مشهد را شهر ارزانی می‌دانستند و در مقام مقایسه شهرهای شمالی و شیراز و اصفهان، نرخ مواد غذایی و اسکان در پایتخت معنوی ایران را خوب توصیف می کرند. اما حقیقت آن است که در سال‌های اخیر رشد سرسام‌آور قیمت‌ها مرکز خراسان رضوی را نیز تحت تأثیر قرار داده است.

سالانه 25 میلیون مسافر روانه مشهد می‌شوند تا در فضای معنوی این دیار علاوه بر زیارت بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) از مناطق تاریخی و ییلاقی این شهر نیز دیدن کنند اما در مشهد هتل‌های گران‌قیمت به‌جای اقامتگاه‌های ارزان یکی پس از دیگری افتتاح و مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد.

یک سایت خبری می‌نویسد: با توجه به قیمت افسانه‌ای این هتل‌های رویایی، بیش از 24 میلیون نفر از مسافران توان استفاده از هتل را ندارند و به‌ناچار رهسپار مسافرخانه‌ها و مهمان‌پذیرها و خانه‌های اجاره‌ای می‌شوند. از 300 هزار تخت آماده در هتل‌های مشهد حتی در زمان اوج زوار30 تا 60 درصد خالی است، این در حالی است که تعداد زیادی زوار بدون محل اقامت در حاشیه خیابان‌های مشهد در گرمای جان‌سوز و روزهای داغ منتظر اتفاقی برای رسیدن به یک سقف هستند.

اما شرایط اسکان در مشهد، دست صاحبان منازل شخصی را هم باز گذاشته است تا قیمت‌ها را به‌دلخواه تنظیم کنند.

حرم را مُخل رفتار تجاری می‌شود؟

چند سالی است که در گوشه و کنار شهرهای بزرگ «مال»های بزرگ تجاری به چشم می‌خورند؛ مال‌هایی که پر از برندها و مارک‌های خارجی است. تعدادشان هم کم نیست و همین حالا در گوشه و کنار پایتخت، ماله‌ای تجاری به چشم می‌خورند. درواقع برندفروشی هایی که در مناطق متوسط و حتی نیازمند تهران ساخته‌شده‌اند تا جلوی چشم مردم نیازمند خریدهای سرسام‌آور مال‌ها مانور بدهند. اما شاید باورتان نشود که تهران در صدر مجتمع‌های تجاری کشور نیست و بلکه مشهد با 127 مال نزدیک به دو برابر تهران مال ساخته و حتی برخی نهادها چون شهرداری و آستان قدس نیز وارد بازار مال سازی شده‌اند.

دکتر خوش‌چهره درباره نقش مال سازی در تغییر هویت شهر مشهد می‌گوید : «مشهد پایتخت فرهنگی ما و نماد هویت دینی ماست اما امروز در مشهد شاهد هستیم که این شهر به یک مرکز توریستی و سیاحتی بدل شده است. اینکه ما شهر زیارتی با چنین هویت غنی را به یک مرکز توریستی تبدیل کنیم پذیرفتنی نیست. متأسفانه در مشهد مقدس شاهد از بین بردن چهره مذهبی شهر امام رضا(علیه‌السلام) هستیم.

مردم ایران‌، شهر مشهد را حیثیت شیعیان می‌خوانند و حالا به نظر می‌رسد که مسئولان شهرداری طرحی چون دبی رادارند پیاده می‌کنند. متأسفانه مدیریت شهری قبله و الگوی نظری‌اش را مکه و مدینه قرار داده و قبله و الگوی عملی‌اش را دبی. آن‌ها آن‌قدر محو ظواهری مانند دبی شده‌اند که وجود حرم امام رضا (ع) را فراموش کرده‌اند و حتی ممکن است در آینده حرم را مُخل رفتار تجاری خود بدانند.

خطرات زیست‌محیطی ساخت و سازهای جدید در شهر مشهد

شهرهای بزرگ ایران، در طی سال‌های گذشته قربانی بی‌خبری شده‌اند. کمتر خبرها به گوش می‌رسد و حالا به‌یک‌باره تمام داغ‌های شهر مقدس رو شده است. شاید ماجرا را بارها خوانده باشید: از 360 هکتار بافت تاریخی که شورای عالی شهرسازی حکم تثبیت باغ‌های آن را داده و قرار بود که بافت تاریخی‌اش حفظ شود در طرح توسعه مشهد قربانی طرح‌های «جهان مال » و «مشهد مال» شده‌اند. طرح‌هایی که از سوی شهرداری دارد اجرا می‌شود. در این طرح 20 درصد بافت اطراف حرم تجاری می‌شود درحالی‌که ظرفیت این محدوده بین 8 تا 9 درصد است. بااین‌حال، مسئولان شهرداری حتی حاضر نشده‌اند به اعضای شورای عالی شهرسازی در برابر تخلفاتی که طی این چند سال انجام داده‌اند، پاسخگو باشند.

هویت شهر مشهد قربانی معماری غربی

با توجه به اینکه هر شهری با ارائه فضاهایی عینی و قابل‌ادراک، بسیاری از مؤلفه‌های فکری و ذهنی متأثر و منتج از آن را بیان می‌کند و نوع ارتباط، فضاهای شهری خود محیطی فرهنگ‌ساز و تأثیرگذارند که می‌توانند در شکل‌گیری نظامِ زیرساختی و ذهنی جامعه اثربخش باشند لذا شهر اسلامی باید خود از فضاهای شهری با هویت اسلامی و بومی شکل بگیرد که منبع تمام احساسات، عواطف و اعتقادات و باورهای یک جامعه باشد اما آنچه در شهرسازی جدید مشهد اتفاق می‌افتد از این منظر قابل تامل است.

اغلب پروژه‌های بزرگ شهری ساخته‌شده در شهر مشهد عمدتاً با رویکرد مدرن و یا پست‌مدرن، و توسط معماران داخلی و یا خارجی، و با عنایت به لیبرال معماری (معماری غرب) طراحی و ساخته‌شده‌اند و یا آنکه در حال اجرا هستند که تا مشهد 1400 سیما و منظر شهری این شهر را آن‌چنان دگرگون خواهند نمود که آن را از مشهدالرضا(ع) بازنخواهیم شناخت چراکه مشهد دوره جمهوری اسلامی، مشهدی غرب‌زده بیش نیست.

این پروژه‌ها عموماً به بهانه ایجاد جاذبه‌های توریستی و توسعه صنعت گردشگری، خدمت به زائران و تأمین رفاه آنان، "جهانی‌سازی مشهد" و ... و کاملاً بی‌اعتنا به معماری اصیل و باوقار ایران اسلامی ساخته‌شده‌اند. نشاندن بلندای هوس مدرنیته بر تارک برج‌های مشهد، از این باب یک اشتباه استراتژیک محسوب می‌شود که؛

اولاً، معماری مدرن، مشهد را به غفلت‌کده بدل خواهد کرد. مشهد پایتخت معنوی ایران است و انسانی که در پیچ‌وخم روزگار، دچار غفلت‌زدگی مفرط و روزمرگی شده، خود را در آن بارگاه مقدس بازمی‌یابد؛ معماری و شهرسازی شهر مشهد لزوماً باید به مدد این عنصر هویت زا بشتابد؛ حال‌آنکه ساخت‌وساز شتاب‌زده‌ی دو دهه اخیر در مشهد، آنجا را به نمایشگاهی از آثار معماری مدرن بدل نموده، که نه‌تنها به معنویت آن نمی‌افزاید، بلکه مشهد مقدس را به غفلت‌کده‌ای بدل می‌کند که به دست خویش و هزینه بیت‌المال ساخته‌ایم.

ثانیا؛ مبدأ برج‌سازی را می‌توان به مکتب شیکاگو نسبت داد که در اواخر قرن نوزدهم و با رویکرد جدید سازه‌ای، به بلندمرتبه‌سازی روی آورده شد و سپس به عمده نقاط غرب، تسری یافت.

ثالثا، سه عنصر نابود کننده بافت اجتماعی یک شهرند، 1. برج، 2. اتوبان، 3. شاپینگ سنتر یا همان مراکز تجاری، که هر سه این‌ها در مشهد به‌سرعت در حال احداث‌اند.

رابعاً، مگر نه آنکه معماری ایرانی همان گنجینه‌ای غنی است که مردمان مغرب زمین را به تماشاگه خود کشانده، چنانچه که اسطوره‌های معماری مدرن با دیدن آن‌ها انگشت حیرت به دهان می‌گیرند. (اشاره به ماجرای "لویی کان" مهم‌ترین معمار آمریکایی که با دیدن مسجد شیخ لطف‌الله اشک در چشمانش نقش‌بست و گفت: من چنین شاهکاری را حتی در روی‌ای‌ایم نمی‌دیدم )، پس چرا گنج پدری را رها کنیم و معماری را از غرب گدایی کنیم؟ و قس علی هذا...

اما حالا که از برج‌سازی غرب تقلید می‌کنیم، چرا از تجربه تلخ برج نشینی در مغرب زمین، پند نیاموزیم و پس از مرگ معماری مدرن! آن را در مشهد الرضا، احیا کنیم؟!! البته در میان این پروژه‌ها، یک یا دو بنا که مدعی ایده پردازی معماری ایرانی هستند، فرم آن‌ها برگرفته از معماری هخامنشی است؛ تا آنجا که معماران و طراحان و کارفرمایان آن، بنای خود را با وصف "شاهانه" ستوده‌اند. باقی بناها بلااستثنا، مدرن و یا پست‌مدرن و یا کپی‌برداری از بناهای غربی است.

 

 

 

 

نام
ایمیل
متن نظر
عبارت داخل تصویر